domingo, agosto 22, 2010

Gelosia, tu già rendi l'alma mia



Dizem uns que a versão da Kirkby não tem tanta Gelosia quanto a da Bartoli, bem mais famosa. Eu particularmente acho que esta é a crise de ciúmes de uma mocinha delicada - enquanto a da Cecília B., bom... Heh.

Gosto das duas, de qualquer forma.

sábado, agosto 14, 2010

Duas árias do livro de Anna Magdalena Bach



Sooft ich meine Tobackspfeife,
Mit gutem Knaster angefüllt,
Zur Lust und Zeitvertreib ergreife,
So gibt sie mir ein Trauerbild -
Und füget diese Lehre bei,
Dass ich derselben ähnlich sei.

Die Pfeife pflegt man nicht zu färben,
Sie bleibet weiß. Also der Schluss,
Dass ich auch dermaleinst im Sterben
Dem Leibe nach erblassen muss.
Im Grabe wird der Körper auch
So schwarz wie sie nach langem Brauch.

Ich kann bei so gestalten Sachen
Mir bei dem Toback jederzeit
Erbauliche Gedanken machen.
Drum schmauch ich voll Zufriedenheit
Zu Land, zu Wasser und zu Haus
Mein Pfeifchen stets in Andacht aus.




Willst du dein Herz mir schenken,
So fang es heimlich an,
Dass unser beider Denken
Niemand erraten kann.
Die Liebe muss bei beiden
Allzeit verschwiegen sein,
Drum schließ die größten Freuden
In deinem Herzen ein.

Zu frei sein, sicher gehen,
Hat oft Gefahr gebracht.
Man muss sich wohl verstehen,
Weil ein falsch Auge wacht.
Du musst den Spruch bedenken,
Den ich zuvor getan:
Willst du dein Herz mir schenken,
So fang es heimlich an.

quinta-feira, julho 22, 2010

All ye whom love

John Dowland (First Book of Songs or Ayres, 1597).



All ye, whom love of fortune hath betray'd;
All ye, that dream of bliss but live in grief;
All ye, whose hopes are evermore delay'd,
All ye, whose sighs or sickness want relief;
Lend ears and teares to me, most hapless man,
That sings my sorrows like the dying swan.

Care that consumes the heart with inward pain,
Pain that presents sad care in outward view,
Both tyrant-like enforce me to complain;
But still in vain:for none my plaints will rue.
Teares, sighs and ceaseles s cries alone i spend:
My woe wants comfort , and my sorrow end.

segunda-feira, julho 19, 2010

O, occhi manza mia



O occhi, manza mia, cigli dorati!
O faccia d'una luna stralucente!
Tienimi a mente gioia mia bella
Guardam' un poc'a me, fa mi contento.

A quand' haveva una vicina

terça-feira, julho 13, 2010

Gaudete!



Gaudete, gaudete, Christus est natus
ex Maria virgine, gaudete!

Tempus adest gratiae, hoe quod optabamus;
carmina laetitiae devote reddamus.

Deus homo factus est, natura mirante;
mundus renovatus est a Christo regnante.

Ergo nostra contio psallat iam in lustro;
Benedicat Domino; salus regi nostro.