sexta-feira, julho 07, 2017

Apreciação Musical: Elementos básicos da música + Breve panorama da História da Música Ocidental


Iluminura da Cantiga 170 das Cantigas de Santa Maria,
de Afonso X, O Sábio (séc. XIII)

Caros,

Dentro de cerca de três semanas, no dia 26 de julho, iniciarei um curso online de Apreciação Musical, com foco num panorama geral da música ocidental -(a chamada música erudita, clássica, de concerto, entre tantos outros nomes).

O curso, dividido em cinco aulas de 1h-1h30 de duração, abordará inicialmente a percepção de elementos básicos da música, com o objetivo de incentivar uma escuta mais ativa e consciente. Passa-se, em seguida, à porção histórica, que abordará pontos-chave da música da antigüidade até o século XX.

A idéia, naturalmente, não é proporcionar um alto nível de aprofundamento nos períodos e estilos estudados, uma vez que tal empreitada requereria muito mais tempo. Procurarei, assim, criar condições para que os alunos possam expandir seu repertório e criar uma linha do tempo mental básica, que possa auxiliá-los em futuras descobertas e pesquisas musicais. A temática principal será, ainda, entremeada de discussões sobre idéias-chave a ela relacionadas (como "cânon", "obra" e o próprio conceito de "música erudita").

Não é necessário nenhum conhecimento musical prévio para fazer o curso.

Valor total: 100,00 (podendo ser parcelado em duas vezes de R$50).

Para se inscrever, basta enviar um e-mail para fevirigaray@gmail.com, indicando nome completo, idade e e-mail de contato - após o qual o interessado receberá dados para depósito, uma ementa e bibliografia detalhadas e outras informações.

Quaisquer dúvidas podem ser encaminhadas para o mesmo e-mail.

Um pouco sobre mim: Fernanda Vaz, 26 anos, é natural de São Paulo e reside em Brasília desde 2012. Iniciou graduação em música na Universidade Estadual Paulista, dando continuidade na Universidade de Brasília. É cantora lírica atuante tanto como coralista (tendo participado de grupos como o Coro Jovem do Estado de São Paulo) quanto como solista, destacando-se em seu repertório peças de compositores como François Coupérin, Claudio Monteverdi, Antonio Vivaldi, G.P. Telemann, entre outros. Trabalha também como professora de música, enfocando especialmente as áreas de História da Música e Apreciação Musical - dentro das quais ministrou cursos no Da Capo - Cursinho de Música da UNESP e junto à Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo, durante várias edições do programa OSESP Itinerante.

Aguardo-vos!

quarta-feira, dezembro 15, 2010

Ridemo tutti!

Adrian Willaert, Vecchie Letrose:



Vecchie letrose, non valete niente
Se non a far l'aguaito per la chiazza.
Tira, tira, tir'alla mazza,
Vecchie letrose, scannaros'e pazze!


Sempre mi ride sta:



Sempre mi ride 'sta donna dabbene
quando passeggio per mezzo la via.
La riderella,
La pazzerella,
non vi ca ride, non vi ca ride.
Ha, ha, ha...
Ridemo tutti, per darle piacere.

sábado, outubro 23, 2010

Common ground

O common ground (e eu espero que pelo menos alguém entenda a duplicidade de sentido dessa expressão, falando-se de música) entre todas essas peças e muitas outras mais é a linha de baixo - o Basso di Ciaconnia, que é construído seguindo a progressão harmônica I - V - VI - IV - V - I e, como se pode perceber, largamente utilizado no início do século XVII, especialmente nos 1630's - época, por exemplo, de Zefiro Torna e Quel Sguardo sdegnosetto, de Monteverdi.








A partir de 1:38:





Essas indicadas pelo Edgard:



Em 0:40:




sábado, outubro 02, 2010

Je perdu l'appetit

Ária da Medusa (ou Meduso, no caso) de Persée, de Lully.

domingo, setembro 26, 2010

Sweet bird

Ouvi na última quarta-feira essa ária com o Musica Angelica e Suzie LeBlanc na Sala São Paulo e fiquei encantada logo de cara. Aqui, com a não menos querida Emma Kirkby:



Sweet bird, that shun’st the noise of folly,
Most musical, most melancholy!
Thee, chauntress, oft the woods among,
I woo to hear thy even-song.
Or, missing thee, I walk unseen,
On the dry smooth-shaven green,
To behold the wand’ring moon
Riding near her highest noon.

segunda-feira, setembro 06, 2010

domingo, setembro 05, 2010

Ich folge dir gleichfalls

O andamento é um tanto mais rápido do que estou acostumada, mas vale por ter achado finalmente uma mulher que me agrade cantando essa ária. Ruth Holton, com John Elliot Gardiner e os English Baroque Soloists.

domingo, agosto 22, 2010

Gelosia, tu già rendi l'alma mia



Dizem uns que a versão da Kirkby não tem tanta Gelosia quanto a da Bartoli, bem mais famosa. Eu particularmente acho que esta é a crise de ciúmes de uma mocinha delicada - enquanto a da Cecília B., bom... Heh.

Gosto das duas, de qualquer forma.

sábado, agosto 14, 2010

Duas árias do livro de Anna Magdalena Bach



Sooft ich meine Tobackspfeife,
Mit gutem Knaster angefüllt,
Zur Lust und Zeitvertreib ergreife,
So gibt sie mir ein Trauerbild -
Und füget diese Lehre bei,
Dass ich derselben ähnlich sei.

Die Pfeife pflegt man nicht zu färben,
Sie bleibet weiß. Also der Schluss,
Dass ich auch dermaleinst im Sterben
Dem Leibe nach erblassen muss.
Im Grabe wird der Körper auch
So schwarz wie sie nach langem Brauch.

Ich kann bei so gestalten Sachen
Mir bei dem Toback jederzeit
Erbauliche Gedanken machen.
Drum schmauch ich voll Zufriedenheit
Zu Land, zu Wasser und zu Haus
Mein Pfeifchen stets in Andacht aus.




Willst du dein Herz mir schenken,
So fang es heimlich an,
Dass unser beider Denken
Niemand erraten kann.
Die Liebe muss bei beiden
Allzeit verschwiegen sein,
Drum schließ die größten Freuden
In deinem Herzen ein.

Zu frei sein, sicher gehen,
Hat oft Gefahr gebracht.
Man muss sich wohl verstehen,
Weil ein falsch Auge wacht.
Du musst den Spruch bedenken,
Den ich zuvor getan:
Willst du dein Herz mir schenken,
So fang es heimlich an.

quinta-feira, julho 22, 2010

All ye whom love

John Dowland (First Book of Songs or Ayres, 1597).



All ye, whom love of fortune hath betray'd;
All ye, that dream of bliss but live in grief;
All ye, whose hopes are evermore delay'd,
All ye, whose sighs or sickness want relief;
Lend ears and teares to me, most hapless man,
That sings my sorrows like the dying swan.

Care that consumes the heart with inward pain,
Pain that presents sad care in outward view,
Both tyrant-like enforce me to complain;
But still in vain:for none my plaints will rue.
Teares, sighs and ceaseles s cries alone i spend:
My woe wants comfort , and my sorrow end.

segunda-feira, julho 19, 2010

O, occhi manza mia



O occhi, manza mia, cigli dorati!
O faccia d'una luna stralucente!
Tienimi a mente gioia mia bella
Guardam' un poc'a me, fa mi contento.

A quand' haveva una vicina

terça-feira, julho 13, 2010

Gaudete!



Gaudete, gaudete, Christus est natus
ex Maria virgine, gaudete!

Tempus adest gratiae, hoe quod optabamus;
carmina laetitiae devote reddamus.

Deus homo factus est, natura mirante;
mundus renovatus est a Christo regnante.

Ergo nostra contio psallat iam in lustro;
Benedicat Domino; salus regi nostro.

segunda-feira, julho 12, 2010

De luscinia



c. 960-1029, atribuída a Fulbert de Chartres. Texto em latim aqui. Tradução de Bruno Gripp:

Que a áurea lira ressoe claras melodias. Que tenha a simples corda uma voz ampla, e que a corda média ressoe seu primeiro som no modo hipodórico.

Ó Rouxinol, que louvemos com voz instrumental, decantando uma melodia dolce, como ensina a música, sem cuja arte de nada valem os cânticos.

Quando na primavera as sementes saem do solo e cobrem-se por todo lado de ramos frondosos, os pastos e exalam um odor suave pela relva florida.

Alegra-se o rouxinol, confiante na doçura da sua voz, e ao abrir as pregas da sua garganta, cantando, emite sons que são indício do tempo estival.

E permanece o canto dia e noite, sob a voz de som adocicado, oferecendo o conforto aos cansados ao afastar o viajante do trabalho, sendo-lhe um belo consolo.

A beleza da sua voz, mais brilhante do que a cítara, vence cantilando todas as hordas de pássaros, enchendo com seus sons as florestas e todos os arbustos.

Voando, passa os picos das altas árvores, tornada vaidosa no verão pela alegria, procura cantar os cantos festivos para as crianças.

Feliz é a época em que uma tal concórdia acontece! Quem dera que desse por doze meses corridos seus órgãos o doce rouxinol !

Ó avezinha pequena, nunca pare de cantar! A música do monocórdio convém à tua melodia, que reforça teus louvores com uma voz diatônica.

Teus sons, não pode imitar a lira e nem sabe copiá-los a flauta de som brilhante, pois produzes uma quantidade imensa de sons melódicos.

Não quero, não quero que pares para descansar, mas que mas dês sons alegres com sua língua por cuja honra serás lembrado nos palácios dos reis.

Dá lugar o passarinheiro cantando nas sombras frondosas, dá lugar o cisne e sua melodia suave e dá lugar tímpano e a sonora flauta.

Ainda que você seja vista como pequena de corpo, ainda assim todos te escutam, e ninguém te ajuda a não sei o rei celeste que tudo governa.

Já lhe demos suficientes e famosas honras, por ser alegre na voz e rítmico nas palavras, honras que se encontram no estudo e no prazer

Já é hora para que nossa voz harmoniosa pare, para que não canse a língua a monotonia dos cantos e faça os ouvidos preguiçosos para o som da lira.

Que o Deus trino em pessoas, único na essência, nos conservem e governe pela sua clemência e nos conceda reinar sobre nós em sua glória. Amém.

Não tragais borzeguis pretos

Música luso-brasileira do século XVI, Ensemble Continens Paradisi:



Texto. E mais aqui.

Sicut Lilium



Sicut lilium inter spinas
sic amica mea inter filias.

(Canticum Canticorum)

domingo, julho 11, 2010

Ar bleizi-mor

Século IX.



Ships of wolves of the sea have come
To bring warfare upon your home;
They have taken old Yaudet town
And the church there they have burnt down.

The old bishop did cry and mourn
When he was forced to leave from home
And settle in another place
Where from this plague he would be safe.

The king has heard of sack and fire
With gnashing of teeth and great ire
Quickly under way he has been
With foot, yeomen and kith and kin,

Three long days we have resisted
Three long days we have combated
Three long days, aye, and three long nights
Doing nothing but kill and fight!

As long as lasted the struggle,
Ravens hovered in a circle.
When the last drop of blood was shed
They pounced on the treat and they fed!

sexta-feira, julho 09, 2010

Edi beo thu, Hevene Quene

Ensemble La Reverdie:



Aqui vão músicas, vídeos, textos, links e tudo o mais de antiqüário - passando nunca ou quase nunca de 1750 - que me aprouver guardar. Enjoy!